“Ik hoop dat dat onze kinderen mogen opgroeien met dezelfde familiale verbondenheid die wij gekend hebben.” 

Ondernemersbloed kruipt waar het niet gaan kan, zeker bij zo’n powerkoppel als Cerina Marchetta en Dries Dols. Zij is straffe zaakvoerster bij het gelijknamige woningbouwbedrijf Marchetta, hij staat mee aan het roer van Dols, gespecialiseerd in inspirerende interieurs. Beiden namen ze de dirigeerstok over van hun vader. Geen coronavirus dat deze ambitieuze persoonlijkheden intussen aan het wankelen krijgt. “Velen denken dat het voor de tweede generatie zaakvoerders gemakkelijker is. Toch heb je altijd die standaard waar je wil aan voldoen en liefst nog een stapje beter doen en het bedrijf verder laten groeien, uit respect voor wat onze ouders opgebouwd hebben.” De slagzin van Marchetta is niet voor niets ‘de familiebouwers’, want ondanks hun drukbezette agenda’s maakt het koppel graag tijd voor huiselijke warmte en gezelligheid. We praten met Cerina en Dries over de drijfveren van een ondernemend koppel, over ondernemen in coronatijd en over het belang van gezinsgeluk.

Cerina en Dries, hoe hebben jullie de afgelopen maanden ervaren? Hoe was het om als ondernemend koppel met kinderen de lockdown mee te maken?

Cerina: “Eigenlijk heeft die lockdown ons wel rust gebracht. We lopen anders altijd van hot naar her. Met twee kinderen in huis is een goede planning van cruciaal belang. We hebben er dan ook echt van genoten dat dat ineens wegviel en we de tijd hadden om de avonden rustig thuis samen in de zetel door te brengen. Daarnaast bleef het professioneel leven uiteraard wel doorlopen. Dat thuiswerken vond ik als ondernemer zwaar, maar als gezin vonden we het echt zalig. Dat gevoel van rust proberen we in de weekends vast te houden. Waar vroeger de weekends volgepland stonden, amuseren we ons nu echt tijdens een etentje met het gezin.” 

Jullie kregen het ondernemerschap als het ware met de paplepel binnen. In hoeverre heeft jullie warme familienest jullie carrière vergemakkelijkt of bemoeilijkt?

Cerina: “Ik denk allebei. Het zorgt enerzijds voor een springplank, maar het feit dat je een opgebouwd bedrijf krijgt dat je zelf richting moet gaan geven, is niet te onderschatten. Mijn vader verwoordde het zelf als een vergiftigd geschenk. Je moet je eigen koers bepalen en zorgen dat je daarbij goed samenwerkt met het team, waaronder je eigen broer en zus.”

Dries: “Het is een bepaalde erfenis die je meekrijgt, die je uiteraard niet wil verknallen. Je vader heeft dat bedrijf immers zelf opgebouwd. Velen denken dat het dan als volgende generatie gemakkelijker is. Toch heb je altijd die standaard waar je wil aan voldoen en liefst nog een stapje beter doen en het bedrijf verder laten groeien, uit respect voor wat hij opgebouwd heeft. Als startende ondernemer speel je met je eigen centen, maar hier is de hele familie bij betrokken. Dat vergemakkelijkt het niet. ” 

Twee ondernemers uit de bouwsector die elkaar ook op liefdesvlak treffen. Velen zullen vinden dat het als een sprookje leest, anderen zullen misschien niet willen ruilen met jullie hoogstwaarschijnlijk heel drukke agenda’s en levensstijl. Hoe slagen twee drukbezette en ambitieuze persoonlijkheden erin om op adem te komen?

Dries: “Thuis praten we heel weinig over het werk.”

 Cerina: “Wat ik wel fijn vind, is dat ik altijd bij Dries terecht kan als ik ergens mee zit. Hij begrijpt als geen ander wat ik meemaak. Ik denk niet dat ik met iemand zou kunnen samenleven die niet kan meedenken met mij. Hij is er altijd als ik raad nodig heb, maar het is zeker niet zo dat we het elke avond standaard over het werk hebben.”

Dries: “Doordat we er allebei in grootgeworden zijn, is er dat wederzijds begrip wat we allebei erg waarderen.”

Heeft de komst van jullie kinderen jullie als ondernemers veranderd? 

Cerina: “Ja, die extra verantwoordelijkheid zorgt voor extra motivatie om het goed te doen voor de kinderen. Je wilt ook dat zij een goed leven kunnen leiden. Daarnaast heeft het me wel rustiger gemaakt. Het maakt dat je beter kan relativeren als er moeilijke situaties op je pad komen. Vroeger als we nog geen kinderen hadden, was ik altijd aan het werk. Nu willen we er optimaal voor hen zijn. We proberen daarin zoveel mogelijk zelf te doen, met wat hulp van onze ouders natuurlijk.”

In jullie beide bedrijven staat het creëren van een huiselijk gevoel, of dat dan binnen woningbouw of interieurprojecten is, centraal. Zien jullie dat het coronavirus een impact heeft op wat jullie klanten belangrijk vinden?

Cerina: “Ondanks de onzekere tijden wisten de klanten ons heel goed te vinden. Je merkt dat gezinnen tijdens de lockdown zaken als buitenruimte opnieuw enorm wisten te waarderen. Wie weet is dat een tijdelijk effect, maar nu is die trend wel erg voelbaar.”

Dries: “Wij verwachtten dan weer een boom in thuiswerkplekken, maar zien dat vele mensen er toch heel hard naar uitkijken om terug naar kantoor te gaan, naar het sociaal contact.”

Hoe blijvend is die impact, volgens jullie? Denken jullie dat we binnenkort zullen kunnen spreken van een tijdperk voor en na corona of heeft het de werkzaamheden simpelweg even op pauze gezet en gaan we door als vanouds?

Dries: “Ik denk wel dat ruimte erg belangrijk zal blijven, bijvoorbeeld in restaurants of kantoren. Met 20 mensen in één landschapsbureau zitten, dat zie ik niet meteen terugkomen. Er wordt anders nagedacht, dat merk je zeker.”

Cerina: “Ook bij ons zal het thuiswerk mogelijk blijven nadat deze coronacrisis voorbij is. Daarnaast is het zo gemakkelijk om virtueel met leveranciers te vergaderen. Het levert zo’n tijdswinst op om je niet te hoeven verplaatsen.”

Dries: “Het internet was al belangrijk, maar het online shoppen zal nog meer aan populariteit winnen, schat ik. Ook in onze sector. Ik weet nog niet precies hoe, want bij Dols is dat persoonlijk contact nog altijd heel belangrijk. Toch merk je dat klanten vaker eerst online opzoekwerk verrichten vooraleer ze naar de showroom trekken.”

Ambitie is hetgeen jullie beide bedrijven en persoonlijkheden zeker zou kunnen beschrijven, denk ik. Welke dromen koesteren jullie zelf nog?

Cerina: “Ik wil de zaak nog verder laten groeien en misschien daarbij wel nog andere markten aanboren. Op persoonlijk vlak hoop ik dat mijn kinderen gelukkig mogen worden, wat ze ook doen. Meer hoeft dat voor mij niet te zijn. Ik ga ze daarbij niet dwingen om de zaak over te nemen. Ik hoop wel dat ze opgroeien met dezelfde familiale verbondenheid die wij gekend hebben. Ik heb heel veel aan mijn zus en broer. Ik zou het fijn vinden mochten onze kinderen dat onderhouden.”

Dries: “Ze moeten opgroeien met de juiste waarden en respect. Dan komen ze er wel. Mijn ouders hebben me veel vrijheid gegeven en mijn eigen keuzes laten maken, dat wil ik ook voor mijn kinderen.”

Cerina: “Klopt, zowel Dries als ik houden niet van verwende nestjes. We willen ze dan ook bijbrengen dat ze moeten werken om iets te bereiken.”

Dries: “Ze moeten vooral doen waar hun hart ligt. Als ze graag in pakweg Panama of Kenia willen gaan wonen, dan zal ik hen daarin steunen. Meer zelfs, misschien ga ik wel mee en begin daar een strandbar!” (lacht)

Tekst: Laura Terlaeken    Foto’s: Lies Gaethofs
Haar & Make Up: Julie van Palmira Proietti Agency

DELEN