Een gezellige flapuit met een gouden hart in de vorm van een kat. Greetje neemt je elke maand mee in haar regenboogkleurige wereld en toont dat alles altijd op zijn pootjes terechtkomt, net zoals haar spinnende oogappels Girlie en Glowie. Ontdek haar verhaal, met een knipoog!

Ik heb meer dan drie jaar de kleren van mijn moeder bewaard. De stukken die ze heel veel droeg en wat haar echt typeerde, had ik apart gehouden. Ik heb altijd geweten wat ik ermee wilde doen, maar pas enkele maanden geleden kon ik de stap zetten. Ik wou de stofjes laten verwerken in een deken, eentje waaronder ik letterlijk kon wegkruipen, en kon verdwijnen. Een deken van liefde.

Haar kleren laten verknippen was weer een beetje afscheid nemen, maar ik wist dat ik er iets ongelooflijks moois voor in de plaats zou krijgen. Er was maar één persoon die dit voor mij kon verwezenlijken. Een prachtige, te gekke, creatieve ziel met een gouden hart: Eva. Ik had het haar al een hele tijd geleden gevraagd, maar emotioneel moest voor mij de tijd rijp zijn. Zelfs de verzameling beertjes die mijn moeder had, liet ik achter in Eva’s atelier. Samen met leuke ontroerende anekdotes, zodat ik met een lach en een traan tevreden terug huiswaarts keerde.  

Een hele tijd nadien had Eva het deken af. Ik probeerde mij voor te stellen hoe het eruit zou zien, maar buiten een patchworkdeken met beertjes kon ik mij er amper iets bij voorstellen. Eerlijk? Ik ben nog nooit in mijn leven zo verrast geweest. Het is een kunstwerk geworden, een schilderij, een verhaal. Het begint met een nachtblauwe sterrenhemel en de maan, waarop een klein beertje vredig lijkt toe te kijken op het hele tafereel. Een prachtige liefdesboom met stoffen hartjes in pastel die je letterlijk kan openvouwen.

Een sierlijke zwaan tussen waterlelies en andere beertjes die vrolijk tussen de bloemen huppelen. Ik herken meteen haar lievelingshemd van Burberry, het kobaltblauwe jasje wat haar zo flatteerde, lieflijke jurken en luchtige zomerblousjes, zelfs haar slaapjurkje dat ze op de laatste dag van haar leven droeg. Elk kledingstuk is erin verwerkt, hier is zo veel liefde ingestoken. Tranen van ontroering, tranen van geluk bij het aanschouwen van zoveel herinneringen. “Ik zie je graag tot aan de maan en terug”, zei ik mijn moeder altijd. “Ik jou nog veel liever, veel verder dan de maan, je kan zover niet kijken” zei ze dan. Met deze gedachte duik ik dankbaar onder mijn deken, een teken van liefde.

Omdat het gewoonweg onbetaalbaar is: Dankjewel Evaatje Leenders!

DELEN