Ben jij een bergliefhebber? Jong of oud? Hou je van avontuurlijke uitstappen of doe je het liever rustig aan? Wel, maak je koffers dan maar al klaar want de Dolomieten hebben het allemaal.

Dit berggebied is gelegen in het noorden van Italië en heeft als hoogste punt de berg Marmolade met een hoogte van 3343 meter. Typerend voor de Dolomieten zijn de ruige en stijle rotswanden en pieken. Je vind er een geweldige mix van alpenweiden, groene bossen, helder blauwe meren en indrukwekkende bergtoppen.

 

Natuurpark

De laatste jaren ging ik met een paar vrienden een bepaald gebied uitgebreid verkennen. Meer bepaald het Nationale Park ‘Tre Cime di Lavaredo’ in de Dolomieten. Dit prachtig stukje natuur staat bekend om de iconische Drei Zinnen torens. Het is een natuurpark vol met oergezellige berghutten, prachtige landschappen en avontuurlijke wandelingen.

dolomieten

Ook de geschiedenis uit de Eerste Wereldoorlog maakt het nationaal park en de Dolomieten zo bijzonder. Hier streden de Italiaanse en Oostenrijkse troepen in de eerste hooggebergteoorlog. Tijdens het wandelen kom je nog verschillende restanten tegen. In de verschillende berghutten kan je ongelofelijke foto’s bewonderen. Daarop kan je zien hoe de soldaten meer dan 100 jaar geleden met kanonnen en allerlei andere wapens de bergen inklommen. En dat in de meest extreme toestanden.

 

Berghutten

berghut

In het park heb je verschillende berghutten, van klein naar groot. Deze zijn echt super gezellig en het eten is er geweldig lekker. Als je er blijft overnachten, krijg je een maaltijd en een ontbijt. De maaltijd bestaat meestal uit een 3-tal gangen en je krijgt telkens de keuze uit twee à drie gerechten.

Om nog maar te zwijgen over de sfeer. Die is zo zalig. Het is puur genieten om ’s avonds de frisse berglucht op te snuiven. Of wat nog beter is… Speel een heerlijk spelletje kaarten onder de prachtige sterrenhemel met een heerlijk biertje. Perfect, toch?

Rond 22 uur kropen we wel telkens in ons bed. Dat bevond zich in een slaaplokaal want ja… je deelt je kamer met andere bergwandelaars.

Tip: één van de gezelligste hutten is toch wel de Büllelejochhütte – Rifugio Pian di Cengia. Die is zeker de moeite om eens op te zoeken.

 

De wandelingen

Dolomieten wandeling Jelle Canipel

Als wandelaar heb je verschillende keuzes van wandelingen. Het is belangrijk dat je goed op de kaart kijkt welk type wandeling het is. Je hebt voor ieder wat wils. Wie wat meer avontuur wilt, kan bijvoorbeeld kiezen voor een Via Ferrata of een klettersteig.  Durf je dat niet? Maak je dan helemaal geen zorgen… De wandelingen en de verschillende soorten van wandelroutes staan duidelijk op de kaart aangegeven.

Deze kaart kan je vinden in de winkels van de dorpen waar de Via Ferrata’s beginnen. Vergeet dus zeker niet de categoriën van de wandelingen goed te checken. Zo vermijd je dat je in een te moeilijk stuk terecht komt, zonder dat je er bijvoorbeeld de nodige ervaring voor hebt.

Ook goed om te weten is dat je voor een Via Ferrata geschikt materiaal moet kopen of huren. Dit gaat in de sportwinkels in dezelfde dorpjes, hier kan je best ook wat extra info vragen over de routes die je wilt doen. Dit kan je bovendien ook in de berghutten, ze helpen je met veel plezier verder.

 

Sentiero 101

We liepen er oa. de ‘Sentiero 101’ of de ‘Via Alpini Nr. 101’. Deze route is gemarkeerd met plaatjes en stenen voorzien van nummer 101 en de bekende rood/witte kleuren. Het is een route die grotendeels Via Ferrata is, maar niet al te moeilijk. Je moet wel tegen de hoogtes kunnen.

Ook deden we een paar keer tochten van meerdere dagen. Dan waren we 4 dagen tot 7 dagen op pad. Je volgt er routes met namen als gedichten.

dolomieten Jelle Canipel

 

Het vertrek

Meestal vertrekken we vanaf de parking bij Rifugio Italo Lunelli op 1568 meter. Direct volgt een korte maar steile wandeling richting Rifugio Antonio Berti op 1950m. Dat is meteen ook de plek waar we een eerste overnachting hadden geboekt. Op de foto zie je de parking en Rifugio Italo Lunelli liggen in het groene stukje.

 

Het iets zwaardere werk

Vanuit Rifugio Antonio Berti heb je de mogelijkheid om de iets moeilijkere weg te nemen via de Via ferrata Aldo Roghel – Via ferrata Cengia Gabriella.

Jelle Canipel - Dolomieten

Een andere mogelijkheid is om te wandelen richting de Passo della Sentinella (2717m). Eens je boven bent aangekomen, mag je jouw via-ferrata-setjes (klettersteig) aandoen en starten aan de mooie Alpinisteig met bruggetjes, ladders en kabels langs indrukwekkende rotswanden.

Dit is een makkelijkere route. Je ziet hier op deze afgelegen plek overblijfselen van stellingen uit de Eerste Wereldoorlog. We zetten ons pad verder via ‘de-in-de-rotsen-uitgehakte-weg’ Strada Degli Alpine. Deze weg is alweer een overblijfsel uit de Eerste Wereldoorlog.

 

Prachtige landschappen

De uitzichten, onder andere op de 3094m hoge Zwölferkofel, zijn prachtig. En van hieruit is het nog niet gedaan met het avontuur want de bekende rotsspleet Cengia della Salvezza volgt nog. Vervolgens zetten we onze wandeling verder richting de Rifugio Comici Zsigmondy waar we wederom genieten van een gezellige avond.

Mt. Paterno en de Drei Zinnen hut

(Mt. Paterno en de Drei Zinnen hut)

De volgende dag staat de top van de Monte Paterno (ons hoogste punt op 2746m) op het menu. Deze berg geeft een onvergetelijk uitzicht op de befaamde Drei Zinnen. Ook hier is het indrukwekkend wandelen met via ferrata’s langs oude stellingen uit WOI. Ongelooflijk om te zien hoe die militairen hier toen moesten overleven.

Dolomieten

We eten op de top van Monte Paterno en genieten van het uitzicht.
Via een mooie afdaling langs de rotswand en een tunnel bereiken we de bekende Drei Zinnenhütte (2438 meter). Het is hier iets drukker omdat het een grotere berghut is. Maar het eten en de sfeer is er weer geweldig.

 Jelle Canipel - dolomieten berghut

Om terug aan de auto te geraken wandelen we eigenlijk in een grote lus. Hiervoor maken we een lange tocht en lopen het dal in, in de richting van het bergdorp Moos. We drinken onderweg nog iets bij de Talschlusshütte en nemen dan een korte steile doorsteek richting de beroemde Rotwand en slapen in de Rotwandwiesenhutte.

Dolomieten - Jelle Canipel

De laatste dag wandelen we terug richting de parking van Rifugio Lunelli en overnachten we nog een laatste nacht in deze prachtige streek.

 

Tips & tricks

Het is altijd belangrijk heel voorzichtig te zijn, je goed te informeren en het weer in het oog te houden. In de bergen kan het snel omslaan. Vraag gerust ook de nodige info aan de mensen van de hut, ze helpen je altijd graag verder. Let bovendien op dat je kan uitschuiven tijdens je wandeling. Zo zagen we vorig jaar een dame struikelen over een stukje ijs, ze viel een 3-tal meter schuin naar beneden en brak haar enkel. Gelukkig hadden we een kleine EHBO-kit bij en een warmtehoudend dekentje. Bovendien wisten we welke noodnummers we moesten bellen, zo konden een helikopter laten komen.

Dolomieten - Jelle Canipel

Spectaculair om dit allemaal te zien, maar geloof me, je wilt het zelf niet meemaken. Ook als je de bergen ingaat kan je je best verzekeren, want zo’n helikoptervlucht wil je niet betalen. Via het KBF kan je je perfect verzekeren.

Voor meer info, contacteer me gerust.

Groetjes,

Jelle

Redactie voorzien door Jelle Canipel van Gloryus