Een gezellige flapuit met een gouden hart in de vorm van een kat. Greetje neemt je elke maand mee in haar regenboogkleurige wereld en toont dat alles altijd op zijn pootjes terechtkomt, net zoals haar spinnende oogappels Girlie en Glowie. Ontdek haar verhaal, met een knipoog!

Allesbehalve cliché

Oeps, moet ik ze nu echt gaan verzinnen, mijn goede voornemens voor het nieuwe jaar? Blijkbaar is het cliché der clichés nog lang niet de wereld uit en is dit nog steeds de gebruikelijke openingsvraag bij het nieuwjaar wensen. Een kant-en-klaar of een origineel, gevat antwoord heb ik niet. Ik heb simpelweg geen to-dolijst, bucket list of een lijstje met voornemens, maar probeer om 2020 zo sprankelend mogelijk te maken. En daar heb ik niet dadelijk champagne voor nodig.

Ik drink het eigenlijk ook niet zo graag, die populaire bubbeltjes, en verdraag ze zelfs niet meer. Ze branden onverbiddelijk van mijn slokdarm tot ver onder mijn maagstreek, terwijl ik zo elegant mogelijk met een smile voor me uitkijk. Zonder verzuurd over te komen, weiger ik deze glaasjes voortaan beleefd, maar resoluut. Het is een typische kwaal voor vrouwen van mijn leeftijd. Maar om zeker te zijn dat er toch niks anders aan de hand was, ben ik in december naar het ziekenhuis geweest voor een gastroscopie. Gelukkig waren er geen zweertjes of andere spelbrekers te bespeuren en had ik weer een extra reden om te vieren. Daarvoor zijn er trouwens genoeg drankjes zonder pijnlijke luchtbelletjes!

Mijn nostalgisch karakter gebiedt mij om meer dan de helft van mijn leven terug te gaan in de tijd. De dieren konden toen nog spreken en zowel mijn maag, als de rest, kon nog alles aan. Ik danste de ziel uit mijn lijf en dronk liters Batida de Coco met een rietje, terwijl ik de Viertap in Rillaar op z’n kop zette. Uiteraard samen met een heleboel andere prettig gestoorde, heerlijke mensen. Ik heb daar de tijd van mijn leven gehad en weet zeker dat ik nu bij heel veel Viertappers dezelfde brede glimlach op hun gezicht tover als die waarop ik mezelf tijdens dit schrijven betrap. En hoezeer ik ook van katten hou, de katers waren soms niet te dulden. Verder had mijn lichaam absoluut geen weet van al die geestrijke dranken.

Soms denk ik er met weemoed aan terug, maar vooral met heel veel napret. Het leven was een feest, en meer specifiek in de weekends. Mijn goede voornemens bestonden voornamelijk uit nog meer flower power, kisses and love. Als er toen maagklachten waren, zullen het die van mijn ouders geweest zijn, omdat ik weer bij het ochtendkrieken naar huis kwam. Kerst en Nieuwjaar bracht ik toen door in het voorgenoemde etablissement en waren ronduit magisch. De muziek dramde door de boxen, waardoor mijn oren suisden tot de dag erna en ook vandaag nog. Maar ik heb het er graag voor over gehad.

Ik herinner me nog als de mannetjeskat van gisteren dat mijn wekelijks voornemen was om nooit meer te drinken. Maar naast die onbezonnenheid leed ik toen al aan geheugenverlies en vergat ik mijn eigen wijze woorden. Daarmee denk ik ook dat ik tot het einde van mijn jaren een beetje impulsief, gek en een levensgenieter blijf. Ook al kan het me wel eens “zuur” opbreken…

Naast de papieren variant van deze ‘Allesbehalve cliché’ column in Ziezo Magazine lees je nu elke maand ook online de avonturen van Greetje. Hou dus zeker onze website in de gaten!

Greetje's Kattebelletje - Flashmagazine