2 april staat helemaal in het teken van de autismespectrumstoornis (ASS). Personen met autisme, maar ook hun ouders en begeleiders, verdienen het om vandaag eens goed in de bloemetjes gezet te worden. Daarom hadden wij een openhartige babbel met Lauren. 

Lauren, een jongedame uit Lummen, zet zich al meer dan vijf jaar in als vrijwilliger bij Autisme Limburg. Lees snel verder om haar kijk op vrijwililgerswerk en de werking van Autisme Limburg te ontdekken!

INTERVIEW: Lauren zet zich in voor personen met autisme - Flashmagazine.be
©Autisme Limburg vzw

Wat is je taak bij Autisme Limburg?

Wij werken zelf activiteiten uit. Zo hebben we bijvoorbeeld al een autismevriendelijke escape room tot stand gebracht. Jongeren met autisme kunnen bij ons terecht, net zoals andere jongeren naar de Chiro of de Scouts gaan. We spelen samen spelletjes, gaan jaarlijks samen op kamp en tegelijkertijd begeleiden we hen ook.

Wat maakt dat je voor deze organisatie hebt gekozen om vrijwilligerswerk te doen? 

Als studente Humane Wetenschappen was ik op zoek naar een bijverdienste voor de zomervakantie. Zo kwam ik terecht bij de Speelpleinwerking Autisme Limburg waar ik een week meedraaide. Dat viel zo goed mee dat ik besloot om elk jaar terug te komen tijdens de zomeropvang. Meer en meer begon ik mij te engageren binnen de werking en nu sta ik elk weekend paraat voor de organisatie.

In deze periode heb ik gemerkt dat ik een klik maak met personen met autisme. Om de één of andere reden begrijp ik hen, en hun manier van denken, goed. Het is heel fijn om met de jongeren met autisme samen leuke activiteiten te doen. We zijn dan ook een heel hechte vriendengroep en de jongeren zijn zo dankbaar voor de hulp. Dat geeft me steeds de energie om ervoor te blijven gaan.

Je bent sociaal geschoold. Is die sociale achtergrond een must om dit vrijwilligerswerk goed te kunnen doen?

De meeste vrijwilligers zijn inderdaad sociaal geschoold. Maar er zijn ook mensen die uit een andere sector komen en zich inzetten als vrijwilliger bij ons. Ze hebben misschien een andere achtergrond, maar ze hebben wel de voeling en krijgen ook de kennis mee om een goede vrijwilliger te zijn.

In de zomervakantie werken we met middelbare scholieren die dus nog geen opleiding hebben genoten. Wij proberen hen in het kort uitleg te geven over hoe de dingen juist werken en hoe we ze aanpakken. En dat loopt perfect. Met wat extra ondersteuning is dat dus geen enkel probleem.

Hoe slaag je erin om je job en je vrijwilligerswerk te combineren?

Als student was het veel makkelijker om het te combineren. Nu moet ik af en toe in het weekend werken en dan is het natuurlijk moeilijk om er ook dan te staan. Gelukkig zorgt dit er wel voor dat ik tijdens de week enkele vrije dagen heb, zodat ik op pad kan gaan voor de organisatie.

Valt het vrijwilligerswerk je soms zwaar? 

Je werkt met personen die soms problemen hebben en zij luchten dan hun hart bij jou. Zij vertellen je vaak dingen waarmee ze worstelen, omdat ze jou zien als vertrouwenspersoon. Het is soms heel confronterend, want we kunnen er weinig aan veranderen. Je neemt het dan ook wel eens mee naar huis.

Hoe probeer je om die ‘problemen’ wat van je af te zetten?

We zijn een hechte groep vrijwilligers en vinden altijd steun bij elkaar. Als er een probleem is, dan kan ik steeds bij een andere vrijwilliger terecht om mijn hart te luchten. Het is fijn om je verhaal bij iemand kwijt te kunnen.

Ben je er ook in geslaagd om een hechte band op te bouwen met de jongeren met ASS?

Bij de ene persoon gaat het wat makkelijker dan bij de andere. Bij sommige ontstaat er een hechtere band, omdat het beter klikt. Er groeit dus zeker een band tussen ons als vrijwilliger en de jongeren.

Wat maakt mensen met autisme zo bijzonder volgens jou? 

Ze hebben een andere manier van denken. Dat doet me soms stilstaan bij onze communicatie en hoe wij omgaan met elkaar. Ze durven elkaar ook wel eens te plagen en hebben een goed gevoel voor humor. Zo ging bijvoorbeeld een jongen tijdens het spel ‘bloem cactus’ op een echt bloemetje in het grasveld zitten. Dat levert soms grappige anekdotes op. De jongeren zijn ons ook steeds zo dankbaar, en dat maakt het fijn om er altijd voor hen te mogen zijn.

Welk misverstand rond autisme wil je graag de wereld uit helpen?

Ik hoor vaak dat mensen met autisme raar zijn. Maar uiteindelijk zijn het ook maar mensen die op zoek zijn naar hun plekje in de wereld. Net zoals jij en ik willen ze zich graag ergens thuis voelen. Voor hen is dat vaak wat moeilijker, omdat ze minder sociaal inzicht hebben. We zien hen wel echt openbloeien binnen de werking.

We proberen dan ook om de dingen zo autismevriendelijk mogelijk aan te pakken en daardoor valt hun ‘beperking’ een beetje weg. Dat is heel fijn om te zien. Ze kunnen hier functioneren als een doorsnee kind.

Heb je nog tips voor ouders of begeleiders van personen met een beperking?

Naast de klassieke voorbeelden, denk ik dat je met geduld en begrip al heel ver komt. Het helpt ook altijd om samen rond te tafel te zitten en te praten. Ervaringen uitwisselen met anderen kan al een hele opluchting zijn.

Als ‘vriend van’ of als vrijwilliger is het raadzaam om bij problemen duidelijk aan te kaarten wat er juist moeilijk ligt voor jou of waar je tegenaan loopt. Met een goede uitleg begrijpen personen met ASS het zeker. Er moet niet altijd voorzichtig omheen conflicten gegaan worden, het kan zeker ook uitgepraat worden.