Toen hij afstudeerde, besloot Roel om de wereld te ontdekken. Zo kwam hij na een avontuur telkens terug naar België om een centje bij te verdienen en opnieuw te kunnen vertrekken. Tot hij in 2016 verliefd werd op Colombia… Hij zette alles in het werk om definitief naar het land te kunnen verhuizen.

  • Leeftijd: 33 jaar
  • Uit: Vroenhoven, Riemst
  • Woont in: Medellín, Colombia
  • Job: Zaakvoerder communicatiebureau en leerkracht Engels
  • Hobby’s: Voetbal, gitaar en joggen

Ik wou dat mijn familie en vrienden hier woonden, dan kwam ik misschien wel nooit meer terug!

Wat was de grootste aanpassing?

Eigenlijk voelde ik me vrijwel meteen thuis in de Colombiaanse cultuur. Als ik iets móét opnoemen is dat, zoals ik het noem, ‘la hora latina’. Hier nemen ze de tijdsafspraken niet zo nauw, zelfs niet op professioneel vlak. Je gaat er dus best vanuit dat ze een uur later aankomen dan afgesproken. In het begin is dat erg vervelend, want wij Europeanen zijn best stipt. En dan sta je daar een uur te wachten, terwijl je afspraak al een uur geleden had gezegd dat ze bijna daar waren. Nu weet ik dat dat meestal betekent dat ze nog in de douche staan… Ik benijd hun wel daarvoor. In België haasten de mensen zich namelijk op elk moment. Niemand heeft tijd, want je moet op tijd daar en dan daar zijn. Hier vinden ze niets het waard om zich te haasten en is alles tranquilo tranquilo! 

Eet je daar anders dan je hier deed?

Natuurlijk eet je hier lokaal voedsel zoals arepa, empenada, yuca… Colombia staat bovendien bekend voor haar verscheidenheid aan fruitsoorten. Je vind hier dan ook vanalles waar je nog nooit van gehoord hebt. En allemaal zo lekker! In de lokale supermarkten is het ook moeilijk om producten van thuis te vinden. Die vind je alleen in de hele grote supermarkten, maar die zijn minstens dubbel zo duur. In het algemeen ben ik ook niet zo gek van de Colombiaanse keuken. Thuis kook ik dus wel mijn traditionele pasta’s, puree of zelfs een lekker vidéeke. Voor de rest mis ik natuurlijk een goei pak friet met mayonaise!

Denk je ooit nog terug naar België te verhuizen?

Toch wel. Zeker ook rekening houdend met het gezondheidszorgsysteem in ons land, wat toch een van de beste ter wereld is. Iets om op latere leeftijd over na te denken, als ik het zolang volhoud in het buitenland!

Was de verhuis het waard?

Zeker! Buiten in mijn eigen Limburg of Vroenhoven, voelde ik mij nog nooit zo thuis als hier. Ik geniet hier echt. Van de mensen, van de cultuur en van het weer. Ik ben het nog lang niet beu en ben blij dat ik deze stap gemaakt heb. Ik wou dan ook dat mijn familie en vrienden hier woonden, dan kwam ik misschien wel nooit meer terug!

Kom je nog vaak naar België/Limburg?

Ik ben naar Medellín vertrokken in november 2019, dus zo heel lang is het nog niet geleden dat ik in België was. Toen was ik er voor 3 maanden, want daarvoor zat ik 12 maanden in Australië en Azië. Ik ben zeker wel nog van plan om terug te gaan en familie en vrienden te bezoeken. Eerst moeten we wel bekijken wanneer de quarantaine afloopt in Colombia, want er zijn sowieso geen vluchten in en uit Colombia tot begin september.

Wat is dan je favoriete plekje?

De tuin van mijn ouders. Ik heb zelf nooit een eigen huis of appartement gehad in België door mijn levensstijl. Als ik dan terugkom, probeer ik dat ook te plannen in de zomer, zodat we lekker in de tuin kunnen zitten. Of op een terrasje met de hele vriendengroep. Een andere leuke plek om te chillen in de zon is bij de brug van Vroenhoven, met uitzicht op het kanaal. 

Krijg je vaak bezoek van thuis?

Vrienden komen mij wel eens opzoeken terwijl ik in het buitenland ben. Of mijn jongste zusje. Dan maken we even samen een doorreisje in het land. Mijn ouders zijn me nog niet komen bezoeken, maar zij kijken een beetje op tegen de lange vliegreis. Hoewel ik denk dat ik ze nu toch overtuigd heb om eens af te komen naar Medellín!

Wat mis je nu het meest in Limburg?

De familie en vrienden natuurlijk! Daar denk je toch regelmatig aan, hoewel het makkelijk is om in deze tijden contact te houden via WhatsApp of Skype. Voor de rest mis ik de Belgische biertjes ook wel. De Colombiaanse versie is namelijk niet zo lekker. Toch niet voor een Belg…

Waarom heb jij het gezellige Limburg verlaten?

Ik hou van Limburg, maar met al dat reizen, heb ik letterlijk een andere wereld leren kennen. Er valt dan ook zoveel te ontdekken. Eens je de reismicrobe te pakken hebt, wordt het namelijk moeilijk om op één plaats te blijven. Ik kon ook kiezen voor een standaardleven met een vaste job, huisje en tuintje. Maar het is die routine waar ik me niet zo goed bij voel. Of snel beu ben. Alles wat ik nu gedaan heb, had dan ook een tijdelijk karakter. Want er is altijd wel weer iets nieuws in het vooruitzicht en dat vind ik spannend, daar kan ik beter mee leven. Hier in Medellín ben ik wel van plan om een tijdje te settelen… zolang ik het leuk vind!

Hoe verliep de verhuis?

Ik ben vaker voor langere tijd van huis geweest en dus was ik het wel gewoon. Toch wordt het precies moeilijker en moeilijker om alles en iedereen achter te laten. Ik heb deze keer zelfs tot op het laatste moment getwijfeld of ik nog wel zou vertrekken naar Medellín. Ik had namelijk een mooie job aangeboden gekregen via mijn schoonbroer en ik was net terug bij familie en vrienden na een jaar in Australië te vertoeven. Maar het was gewoon een droom om in Colombia te wonen. En mijn dromen moet ik waarmaken! Hoe moeilijk het dus ook was, eens ik op het vliegtuig zat, voelde ik dat ik de juiste keuze had gemaakt!

Wat zijn de verschillen/gelijkenissen met je huidige woonplaats en Limburg?

Ik denk dat het verschil niet veel groter kan zijn! Ik kom van een plattelandsdorp en nu woon ik in een tropische miljoenenstad tussen de bergen op 1600 m hoogte. En hoewel het een megastad is, krijg je in je eigen buurt wel een soort van dorpsgevoel, zoals in een plattelandsdorp. Je gaat namelijk naar de lokale kruidenier een paar straten verder en komt altijd dezelfde mensen tegen. Bovendien zijn de inwoners hier zo sociaal, dat je met iedereen wel eens gepraat hebt. Iedereen kent elkaar dan ook en dat is wel tof. Deze stad wordt trouwens ook ‘Ciudad de eterna primavera’ genoemd: stad van de eeuwige lente. Het hele jaar door is het hier tussen 27 en 32 graden en om de paar dagen krijgen we een stevige regenbui. Heerlijk vertoeven dus. Niet te warm, nooit te koud. Mensen leven hier dan ook voornamelijk buiten. En de Latijnse muziek, of een Latijns feestje met passende dans, is nooit veraf!

 

DELEN